N-BBS Inspired by Friends

Prologue

ผมชื่อคามิล เป็นนักข่าวอิสระของBNN หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่าBanana ข่าวคืองานของผม

หลังจากประสพความล้มเหลวในการขอสัมภาษณ์Maxim กิลที่มีอยู่ก็ร่อยหรอลง

จนต้องหันหน้าไปพึ่งพอนสเตชั่น เพื่อเปลี่ยนสเฟียร์ที่มีอยู่ให้กลายเป็นกิล

ผมเดินโต๋เต๋ไปตามเส้นทางเก่าๆ ในมือของผมมีโพชั่นที่เหลือติดก้นขวด

หลังจากดื่มจนหมดแล้วผมก็โยนมันทิ้งอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะเดินลัดเลี้ยวสู่เส้นทางหลัก

เสียงเซ็งแซ่ไม่ใด้ศัพท์เริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ เมื่อผมมาถึงจุดหมายที่อึกทึกอย่างยิ่ง

หน้าอาคารกึ่งโปร่งใสขนาดใหญ่ เต็มไปด้วยผู้คนหลากหลายสายพันธุ์

ผมแทรกตัวผ่านฝูงชนจนมาถึงทางเข้า แล้วเดินผ่านเซ็นเซอร์เข้าไปข้างใน

เปล่า ผมไม่มีปัญญาซื้อรหัสสำหรับชั้นลอยฟ้าหรอก....

แค่ห้องมอร์นิเตอร์ก็เพียงพอ...

ผมทิ้งตัวลงเก้าอี้นวม หยิบที่ครอบหัวมาใส่....

ประสาทการรับรู้ของผม มิใช่ของผมอีกต่อไป...

ผมกลายเป็นฮีโร่หมายเลข10...

โลมากระแทกปาก!!

เริ่มแล้วเรอะ

อาคารกึ่งโปร่งใสทั้ง4 รายล้อมหอคอยสีดำที่ใหญ่ยิ่งอยู่4ทิศ

ด้านบนของอาคารกึ่งโปร่งใสทั้ง4 มียานอัฐจรรย์ขนาดใหญ่ลอยนิ่งอยู่2ลำ่

ช่างยิ่งใหญ่นัก.....

เสียงอื้ออึงกระทบโสตตั้งแต่ผมยังไม่ลงมาจากเรือเหาะ

ราวกับที่นี่ใด้ดึงดูดความสนใจของผู้คนที่ดูราวกับมดไว้ทั้งหมด

สายลมกรรโชกแรงจนผมต้องก้าวถอยหลัง สูทสีขาวของผมกระพืออย่างรวดเร็ว

ราวกับร่วงลงจากความสูงขนาด80ชั้น

ค่อยๆสาวเท้าเข้าไปในหอคอย จนมาถึงที่ทำงานของผม กับผู้คนในชุดสีขาวมากมาย

ผมยิ้มให้กับผู้ร่วมงาน แล้วนั่งลงที่เก้าอี้ส่วนตัว จอภาพค่อยๆเลื่อนขึ้นมาช้าๆ

ผมกดปุ่มที่1....

เป็นภาพเด็กชายคนหนึ่ง นอนเล่นกับพื้น และคุยกับต้นมะเขือในกระถางอย่างออกรส



ปุ่มที่2...

ในสระ์น้ำขนาดใหญ่ที่ตกแต่งอย่างหรูหรา มีเงือกหนุ่มกำลังไล่ปล้ำเงือกสาวไปรอบๆสระ



ปุ่มที่3..

ชายหนุ่มคนหนึ่ง ใช้ค้อนเล็กๆเคาะดาบคาตานะเป็นจังหวะ เพื่อรักษารูปทรงไว้



ปุ่มที่4

พบยมทูตตนหนึ่ง ยืนหันหลังให้กล้อง



ด้วยความตกใจ จึงรีบกดปุ่มที่5ทันที

พบเจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคนิคกระโดดเตะ ชายในชุดคาราเต้แขนกุด กระเด็นไปปะทะกับผนังดังโครม

พอจะเข้ามาซ้ำกลับเจอส้นตีนทีเผลอเข้าให้ ชายในชุดคาราเต้แขนกุด ชูนิ้วกลางเยาะเย้ย



ปุ่มที่6ถูกกดทันใด

โกเลมในผ้าคลุมตัวใหญ่ กำลังนั่งนิ่งอยู่ที่พื้น ระบบเซนเซอร์โฟกัสไปที่แมลงปอ

ซึ่งเกาะอยู่บนแขน

ปุ่มที่7

ว่างเปล่า ไม่มีใครอยู่ในห้อง

ปุ่มที่8

พบสาวน้อยคนหนึ่ง เดินเข้ามาในห้อง หยิบกระเป๋าที่สะพายมาวางไว้ที่พื้นแล้วทำหน้า แล้วเปิดกระเป๋าออก

เมื่อซูมเข้าไปอีก พบว่าในกระเป๋ามีของมีค่าต่างๆนาๆ

ปุ่มที่9...

เปรี้ยงงงงงงงงง แล้วจอภาพก็ดับวูบไป

ปุ่มที่10

พบชายคนหนึ่ง ยืนมองกล้องอยู่ แต่คล้ายกับว่าเขากำลังจ้องหน้ายังไงยังงั้น

ปุ่มที่11

พบเด็กน้อยโชตะงุงิคุยกับหุ่นยนต์ตัวหนึ่ง เรื่องที่คุยก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ

ปุ่มสุดท้าย

พบเด็กหนุ่มคนหนึ่งยืนจ้องหน้าตัวเองในกระจกเป็นเวลานานโดยไม่ขยับไปไหน

..............

..........

.....

..

.

ผมเกาหัวราวกับเจอเรื่องประหลาดอะไรบางอย่าง

แล้วนิ้วก็พาลไปกดปุ่มที่1อีกครั้ง

ต้นมะเขือในกระถางกลายเป็น ต้นมะเขือยักษ์ไปซะแล้ว.......

ต่อเร็วๆ นะ

เข้ามาปูเสื่อดูงิงิ

เข้ามาดู

ผมมองดูรายการTVอย่างไม่ใส่ใจนัก เพราะเชื่อแน่ว่าSuperBowlรอบชิง ทีมโปรดของผมคงรักษาแชมป์ไว้ใด้อย่างเคย

แต่เมื่อวักก้าถูกแย่งลูก และแย่งคะแนน อาจจะรวมถึงแย่งตำแหน่งแชมป์ด้วย มันก็ทำให้ผมเซ็งไม่น้อย วักก้าเจอศึกหนักซะแล้ว

แล้วจู่ๆ ก็ตัดเข้าโฆษณาแบบเหนือความคาดหมาย ทำเอาผมอึ้งเป็นแบลงค์ (ดั่งถูกทำให้เป็นหิน - สำนวนใหม่)

ผมมองดูโฆษณาอย่างเกลียดชัง ....อย่างนี้มันน่าถอนหุ้นThe Visionนัก....

แต่แล้วผมก็เปลี่ยนใจ เมื่อมาถึงโฆษณา Crystal Label Elixer ซึ่งเป็นเมรัยรุ่นใหม่ล่าสุด และมีบริการบนสายการบินGodSpeedด้วย

มันทำให้ผมเปลี่ยนอารมณ์ในพริบตา สายการบินGodSpeed มีเรือเหาะอยู่ชนิดเดียวเท่านั้นคือ นอติลุส

ก็ลำที่ผมนั่งมานี่แหละ

ผมโยนแก้วMythrilทิ้งเมื่อจิบเมรัยรุ่นเก่าจนหมด แล้วจิ้มนิ้วไปที่ส่วนหนึ่งของภาพ

หุ่นมนต์ดำตัวหนึ่งเดินเข้ามาในห้องVIP นำCrystal Label Elixerมาเสริฟ ตาหลอดไฟดูไร้ประกาย

.............................................

จิบเดียวก็ซึ้งแมน..............

................

.......

..


ณ.หอคอยสีดำ

ตรงลานจอดยานเหาะชั้นสูงสุด มีคนผู้หนึ่งยืนกอดอกพิงผนัง ดูการมาของเรือเหาะเที่ยวสำคัญอยู่

เมื่อฝูงนอติลุสมาถึง ทีมต้อนรับก็เริ่มทำงาน หลังจากนั้นเรือเหาะที่บรรทุกผู้คนสำคัญก็ค่อยๆทยอยกันมา

และเรือเหาะสำราญก็มาเป็นลำสุดท้าย เพราะความใหญ่โตของมัน

หลังจากยานลำสุดท้ายจากไป คนผู้นั้นจึงกดสวิทซ์ที่ข้างตัว แท่นจอดเรือเหาะทุกระดับชั้นก็ค่อยๆเลื่อนเข้าไปข้างในหอคอย

ด้านในมีเสียงเดินเป็นจังหวะของคนกลุ่มหนึ่ง เมื่อเดินเข้ามาใกล้จึงหยุดยั้งลง

" เรียบร้อยดีไหม "

"เรียบร้อยดีครับ ท่านประธาน"

" งั้นก็เริ่มใด้เลย "

มาต่อแล้ว รออ่านต่ออยู่นะเอนโดคุง

รอด้วยคน

ร

เมื่อยามเย็นมาถึง อาคารกึ่งโปร่งใสทั้งสี่ที่รายล้อมก็เริ่มเปิดสเฟียร์ใหญ่ ท่ามกลางเสียงอึกทึกอันหลากหลาย

ซึ่งแสดงภาพป้ายโฆษณาของบริษัท และผลิตภัณฑ์หลายหลากชนิด และย่อมไม่ลืมที่จะโฆษณาตัวเอง

และแล้ว บนยอดหอคอยก็เปิดออก ยานเหาะขนาดกลางรูปกากบาท ก็ค่อยๆลอยขึ้นข้างบนอย่างช้าๆ

ใต้ท้องยานติดตราThe Visionอันโดดเด่น และเมื่อยานลอยขึ้นไปจนถึงจุดๆหนึ่ง จอภาพขนาดใหญ่รอบหอคอยก็เริ่มทำงาน

ในภาพมียานเหาะสี่ลำลากจูงวัตถุขนาดใหญ่อยู่ตรงกลาง ค่อยๆเข้ามาที่ยอดหอคอยซึ่งกำลังแตกออกอย่างช้าๆเพื่อเป็นฐาน

เมื่อหอคอยหยุดนิ่ง วัตถุอันโอฬารก็เริ่มติดตั้ง และเมื่อทุกสิ่งเรียบร้อย อัฒจรรย์ลอยฟ้าทั้งแปดก็เริ่มพาผู้คนลอยขึ้นไปพบว่า

สิ่งที่ถูกตรงหน้านั่นก็คือ....



NAGA Stair !

นายAอุทาน : แม่จ้าวโว้ย!
นายBอุทาน : อุโฮะ!
นางสาวCอุทาน : บร๊ะเจ้า!

บันไดนาค

ตอนใหม่อยู่หนายยยย~

ปั๊มอยู่