N-BBS Inspired by Friends

(อ่านแล้วเพลินดีแฮะ)

ยามค่ำคืนในป่าแห่งหนึ่ง โอดิสกำลังนั่งคุยเรื่องต่างๆของอิสฟีสกับเรมิเลียที่ลอยตัวอยู่โดยที่มีอินฟีสในร่างมนุษย์นอนหลับหนุนตัก
หลังจากทักทายกันนิดหน่อยโอดิสก็เริ่มถามในสิ่งที่ตนสงสัยทันที

โอดิส : ให้ข้าเป็นฝ่ายถามเหมือนเดิมรึ
เรมิเลีย : ก็อย่างที่เคยบอกไปนั่นล่ะโอดิส ว่ามันมีหลายอย่างที่ทำความเข้าใจยากน่ะพราะงั้นการเลือกถามเฉพาะ
ในสิ่งที่ตัวเองอยากรู้แบบเท่าที่จำเป็นจึงดีกว่ารู้ในสิ่งที่มากเกินนะโอดิส
โอดิส : อืม งั้นข้าขอถามก่อนเลยแล้วกันว่าทำไมอินฟีสถึงได้เปลี่ยนรูปร่างเป็นเด็กเผ่ามนุษย์ได้
เรมิเลีย : แหม เป็นคำถามที่ง่ายมากเลยล่ะ โอดิสคิดว่าอินฟีสอยู่ใกล้กับใครที่สุดล่ะ
โอดิส : ....

โอดิสนิ่งเงียบเพราะเขารู้คำตอบเรื่องนั้นดีอยู่แล้วจึงพอคาดเดาได้บ้าง แต่ก็ยังมีบางอย่างที่น่าสงสัยอยู่

โอดิส : แล้วทำไมอินฟีสถึงกลายเป็นเด็กผู้หญิงล่ะ
เรมิเลีย : เรื่องมันฟังดูเข้าใจยากซักหน่อยแต่ถ้าจะให้พูดง่ายๆคือเพราะที่ผ่านมาอินฟีสได้ดูดซับข้อมูลทางพันธุกรรม
จากสิ่งมีชีวิตเพศหญิงที่โอดิสเคยเจอไงล่ะ รวมไปถึงตัวชั้นด้วยน่ะนะ
โอดิส : จากเจ้าด้วยงั้นรึ ไหนบอกว่าร่างจำแลงของเจ้ามันเป็นแค่ร่างที่เกิดจากพลังเวทย์แล้วใส่จิตเข้าไปนี่นา
เรมิเลีย : ถึงจะเป็นแค่พลังงานของร่างจำแลงแต่มันก็สามารถบ่งบอกหรือทำอะไรได้หลายอย่างเหมือนกันนะ
ถ้าอธิบายไปโอดิสก็คงไม่เข้าใจด้วยสิมันเป็นเรื่องละเอียดอ่อนและซับซ้อนน่ะ
โอดิส : ....

โอดิสนั่งวิเคราะห์สิ่งที่เรมิเลียบอกอยู่ครู่นึง ก็พอจะเข้าใจถึงอะไรได้บ้างแต่เขาก็ยังถามเรมิเลียต่ออยู่ดีเพื่อความแน่ใจ

โอดิส : งั้นการที่อินฟีสกลายร่างเป็นกึ่งมนุษย์(กอปลิน)ในตอนกลางวันก็คงเพราะได้ดูดซึบพลังมาจากเผ่าพันธุ์อื่นๆ
ที่ข้าเคยเจอมาด้วยสินะ แต่ข้าก็ยังสงสัยอยู่ว่าทำไมถึงกลายร่างเป็นกึ่งมนุษย์ตอนกลางวันและเป็นมนุษย์ตอนกลางคืนน่ะ
เรมิเลีย : นั่นเป็นเพราะอินฟีสรีบร้อนที่จะพัฒนาตนเองเร็วเกินไปน่ะ ทำให้พลังงานภายในยังไม่เสถียรและกรณีที่กลายร่าง
ตอนกลางและกลางคืนนี่คงเป็นเพราะได้รับอิธิพลจากพลังงานในช่วงกลางวันและกลางคืนน่ะ
โอดิส : อืม......

โอดิสยังคงนั่งกุมคางครุ่นคิดอยู่อีกพักนึง ส่วนเรมิเลียก็เงยหน้าขึ้นไปดูท้องฟ้ายามราตรีก่อนจะเริ่มลอยตัวขึ้นไปบนฟ้า

โอดิส : จะไปแล้วรึเรมิเลีย
เรมิเลีย : อืม นี่มันก็ใกล้จะเที่ยงคืนแล้วนี่นา
โอดิส : ขอถามอะไรอีกสักอย่างได้ไหม
เรมิเลีย : ....ถามอะไรล่ะ
โอดิส : แล้วจะให้ข้าทำยังไงกับอินฟีสดีล่ะ
เรมิเลีย : ในหมู่มนษย์มีหลายคนที่พูดว่า"ลูกคือกระจกสะท้อนภาพของพ่อแม่"เพราะงั้นโอดิส
ก็เลี้ยงเด็กคนนั่นตามที่ตัวเองคิดก็พอแล้วแล้วล่ะ

พอเรมิเลียพูดเสร็จเธอก็บินหายลับขึ้นไปบนฟ้าเพื่อบินชมท้องฟ้ายามราตรีเหมือนเดิม

โอดิส : เลี้ยงดูงั้นรึ...
อินฟีส : อือ~~~~

ขณะที่โอดิสกำลังนั่งพิงต้นไม้อยู่นั้น อินฟีสก็ส่งเสียงออกมาโอดิสจึงเอามือลูบหัวอินฟีส

อินฟีส : พ่อ...

อินฟีสอุทานออกมาเบาๆพร้อมกับยิ้มเล็กน้อยดั่งเด็กน้อยที่ไร้เดียงสา

โอดิส : เลี้ยงดูเหมือนเด็กที่บ้านเกิดก็ได้มั้ง

โอดิสเอนตัวไปพิงต้นไม้เพื่อนอนหลับพักผ่อนบ้าง ส่วนอินฟีสนั้นก็ยังคงนอนหนุนตักอยู่เช่นเคยโดยก่อนจะหลับสนิทนั้น
โอดิสเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าทำไมอินฟีสถึงเร่งรีบที่จะพัฒนาล่ะก่อนที่โอดิสจะหลับไป

ยามบ่ายของเมืองแห่งหนึ่งที่มีร้านค้ามากมายตามท้องถนนและผู้คนหลากเผ่าพันธุ์เดินไปมาทั่วไปหมด
นามของเมืองแห่งนี้คือกลาลัม

"พ่อๆ ดูสิคนเต็มไปหมดเลย พวกนั้นเขาทำอะไรกันอยู่หรอ"

อินฟีสในร่างกึ่งมนุษย์พูดด้วยท่าทางสนอกสนใจเป็นอย่างมาก ก่ออนที่โอดิสจะเอามือวางบนหัวอินฟีสเบาๆ

"อย่าตะโกนดังนักสิอินฟีสมันรบกวนคนอื่นเขานะ"

"อืมมมม พ่อแล้วคนพวกนี้กำลังทำอะไรอยู่หรอ"

"พวกนี้เขากำลังเดินมองหาของที่อยากได้หรือสนใจกันน่ะแล้วก็จะซื้อมันมาถ้าต้องการ เอาล่ะพวกเราก็มีของ
ที่ต้องซื้อเหมือนกันไปกันเถอะอินฟีส"

"อือ!"

อินฟีสส่งเสียงขานรับก่อนจะเดินตามหลังโอดิสไปพร้อมกับมองโดยรอบไปด้วยอย่างตื่นเต้นเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้
สัมผัสบรรยากาศของเมืองด้วยประสาทสัมผัสทั้ง6นั่นเอง

(ต่อจาก สถานที่เปลี่ยนร่าง)
โจเซฟ นั่งเดียวดาย อยู่คนเดียว แม้เขา จะไม่ได้ สนิทสนม กับ ไรโอ มากนัก
แต่ ก็ ทำให้เขา รู้สึกสนุกขึ้นมา ในช่วง เวลาสั้นๆ ได้ไม่น้อย

แต่ตอนนี้ ไรโอ ที่ไม่บอกว่าจะไปไหน ก็ ไปเสียแล้ว ปล่อยให้เขา อยู่คนเดียว ตามลำพัง

"เปรี้ยงงง !!" จู่ๆ สายฟ้า ที่ใหญ่ และทรงอำนาจกว่าเดิม ก็ฟาดลงมาข้างๆ
ทำเอา โจเซฟรู้สึก ตกใจไม่น้อย

"ลุง"
"ใครกัน ลุง" เสียงที่ฟัง เข้มและมีอำนาจกว่าเดิม ดังก้องขึ้น ดังเช่นเสียงฟ้าผ่า

โจเซฟ คิดว่า ไรโอ คงกลับมาแล้ว แต่หาใช่ไม่
กลับเป็น ชายแก่ในชุดคลุม ที่ดู มีอนาจ และอายุ มากกว่าเดิม

"แก่กว่าเดิมอีก..."
สายฟ้า เปรี้ยงใหญ่ ผ่านหน้า โจเซฟไป ไม่ต่างจากไรโอเลย

"ใครแก่ กันเชียว"

"แต่ นิสัย เหมือนกัน เลยแฮะ
สงสัย จะไปเพิ่ม อายุมาแน่ๆ"

แล้วสายฟ้า อีกระลอก ก็ ผ่านหน้า ไป...

ณ ตอนนี้ อสูรมายาประจำกาย ของโจเซฟ ได้กลับมาแล้ว (จริงๆ พัฒนาขึ้น)
กลับมาพร้อมกับ อำนาจ และ อายุ ที่มากขึ้นนั่นเอง

(หลังจากการเปลี่ยนร่างประสบผลสำเร็จ)

"ฮัดชิ่ว!!"

แคลร์ที่นอนซมอยู่ในชุดนอนจามออกมาเป็นหนที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้ในคืนนี้

"ให้ตายสิ เพิ่งจะรู้ว่าร่างกายแบบนี้มันก็เป็นหวัดได้ด้วย"

"เคี้ยก ๆ ๆ อย่างน้อยมันก็เป็นขอพิสูจน์ได้ล่ะว่าคนบ้าก็เป็นหวัดได้เหมือนกัน จ๊าก!"

น้ำเสียงถากถางของฟิวร์อาสงบลงทันทีที่โดนมีดบินของแคลร์ปักใส่ แม้จะขอให้เมเน่แขวนเอาไว้ห่าง ๆ แล้วก็ตาม แต่ดูเหมือนความแม่นยำของแคลร์จะไม่ได้ลดลงตามอาการของไข้

"ฮี่ ๆ แต่เจ้าก็ช่างคิดนะ วิธีเชื่อมต่อพลังตัวตนของตัวเองเข้ากับจิตวิญญาณอื่น ๆ เพียงแต่วิธีมันออกจะสุดขั้วไป ถึงจะสำเร็จแต่ผลข้างเคียงก็เลยออกมาอย่างที่เห็น"

"ถึงอย่างนั้นก็เถอะ..."

ประตูห้องพักถูกเปิดออกพร้อมกับเมเน่ที่บินถือถ้อยใส่อาหารร้อนไอน้ำขโมง

"ข้าวต้มมาแล้วจ้า~"

"ทำไมถึงมีฉันเป็นคนเดียวเล่า! เมเน่ก็ไปแก้ผ้าตากลมกับฉันด้วยไม่ใช่หรือไง!!"

แคลร์โวยวายพร้อมกับชี้ไปทางเมเน่ที่ถือถ้วยข้าวต้มเอาไว้บนหัว

"ฮี่ ๆ ๆ พระเจ้าลงโทษล่ะมั้ง ก็เล่นจับคนอื่นเปลื้องผ้าทั้ง ๆ ที่เขาไม่สมยอมนี่นา"

เสียงกระแทกดัง ๆ กับเสียงร้องโหยหวนของฟิวร์อาดังขึ้นอีกหน

โอดิสเดินเข้าไปดูอาหารที่ร้านแห่งนึง ที่นี่มีพวกอาหารที่ผ่านกรรมวิธีการถนอมอาหารอยู่หลากหลายชนิด
โดยเฉพาะพวกของแห้งที่เหมาะแก่การซื้อเก็บไว้เพื่อใช้ในยามเดินทาง โอดิสมองดูอยู่พักนึงก่อนจะคว้าเอา
เนื้อโจโคโบะตากแห้งมา1ชิ้นใหญ่ เขายื่นมันให้พ่อค้า

"ขอตัดเป็นชิ้นๆแบบแนวยาวนะ พ่อค้า"

"โอเค!"

พ่อค้าตอบกลับอย่างรู้งานก่อนจะคว้าเอาเนื้อโจโคโบะตากแห้งชิ้นใหญ่มาวางบนเขียงแล้วตัดให้กลายเป็นชิ้นๆอย่างรวดเร็ว



"เนื้อโจโคโบะแบบหั่นแนวยาวเสร็จแล้ว รับไปได้เลย"

พ่อค้าพูดก่อนจะโยนเนื้อตากแห้งที่มัดรวมกันด้วยเชือกฟางให้โอดิส ส่วนโอดิสก็รับแล้วจ่ายเงินให้พนักงานอีกคน
แล้วเดินจากไปทันทีที่เสร็จธุระเพราะมีคนซื้อคนอื่นอีกหลายคนรอคิวให้พ่อค้าช่วยแปรรูปอาหารอยู่เช่นกัน
แต่เมื่อเดินออกมาเขาก็ต้องแปลกใจเมื่ออินฟีสไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว
"อ้าว หายไปไหนอีกแล้วล่ะเนี่ย" โอดิสพูดพร้อมมองรอบๆ

โอดิสมองไปมาแต่ก็ไม่เห็นอินฟีสเนื่องจากฝูงคนภายในที่แห่งนี้เยอะเกินไป เขาจึงหลับตาลงแล้วตั้งสมาธิเพื่อรับรู้
ถึงสัมผัสพลังของอินฟีสและพบว่าสัมผัสได้จากทางด้านหลังประมาณ20เมตรจึงลองเดินกลับไปดูเมื่อไปถึงก็พบว่ามี
กลุ่มคนมุงดูอะไรบางอย่างอยู่ เมื่อฝ่าไปดูก็พบว่ามีใครบางคนถูกทหารประจำเมืองจับอยู่
แซ่ด แซ่ด แซ่ด "อีกแล้วหรอเนี่ย" "โง่ซะจริงๆเลยเจ้านี่" "น่าสงสารซะจริง" "ติดคุกหัวโตแน่ล่ะแกเอ๊ย" แซ่ด แซ่ด แซ่ด


"โธ่ว้อย ปล่อยข้าสิวะไอ้หัวค*ย ไอ้ลูกกะ*รี่เอ๊ย" ชายที่โดนจับตัวตะโกนด่าพวกทหาร

โอดิสพอเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้นจากเสียงพูดของเหล่าไทยมุงแต่ก็อยากรู้ให้ละเอียดขึ้นจึงถามสาวเผ่าสมิงคนที่อยู่ข้างๆดู
"ขอโทษนะ นี่มันเกิดอะไรขึ้นรึ"


"ไม่มีอะไรหรอกก็เหมือนทุกทีน่ะแหละ พวกหัวขโมยหน้าโง่ที่คิดจะขโมยของแล้วถูกจับได้น่ะ โง่ซะจริงๆที่มาขโมยของ
ในกลาลัมที่ขึ้นชื่อเรื่องการรักษาความปลอดภัยเนี่ย"

"อืม งั้นรึขอบคุณมาก" โอดิสตอบกลับ

"ไม่เป็นไร"

สาวสมิงตอบก่อนจะเดินจากไปพอหัวขโมยโดนจับไปแล้วพวกไทยมุงก็เริ่มสลายตัวกัน เวลานั้นเองที่โอดิสหันไปยังทิศทางหนึ่ง
และอินฟีสก็วิ่งมาหาโอดิสอย่างร่าเริงเหมือนเคยราวกับรู้ก่อนแล้วว่าโอดิสอยู่ที่ไหน

"อย่าไปไหนมาไหนห่างสายตานักสิอินฟีส มันอันตรายนะ" โอดิสพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเล็กน้อย

"อันตราย? อันตรายตรงไหนหรอค่ะพ่อ" อินฟีสถามกลับ

"เพราะอาจจะมีเรื่องแย่ๆที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นก็ได้น่ะสิ"

"แหม ฟังดูน่าสนใจดีนะค่ะพ่อ" อินฟีสยิ้มอย่างร่าเริงและไร้เดียงสา

"เอาเถอะ เอาเป็นว่าอย่าอยู่ห่างจากสายตาข้านักแล้วกันนะอินฟีสเรืองมันไม่น่าสนุกไปซะทุกเรื่องหรอกนะ"

"ค่า~~~~"

โอดิสถอนหายใจทางจมูกเล็กน้อยก่อนจะเดินจูงมืออินฟีสแล้วเดินต่อเพื่อที่จะไปหาที่พักระหว่างเดินอยู่นั้นอินฟีส
ก็พูดคุยอะไรบางอย่างกับโอดิส

"พ่อค่ะหนูสงสัยอย่างนึง"

"หือ สงสัยอะไรรึ"

"F*cking youกับSon of a b*cthหมายความว่ายังไงหรอค่ะ"

"......"

โอดิสเงียบเนื่องจากตะลึงเล็กน้อยในสิ่งที่อินฟีสถามและคิดหาคำตอบที่เหมาะสมเพื่อที่จะอธิบายให้อินฟีสฟังอยู่
"พ่อค่ะเป็นอะไรไปหรอค่ะ" อินฟีสถามด้วยท่าทางสงสัยเนื่องจากไม่รู้ว่าทำไมอยู่ๆโอดิสถึงเงียบไป

(แต่งได้มีสีสันมาก )